Wat is CLP? SEA-regelgeving, pictogrammen en etikettering

Wat is CLP?

CLP (Classification, Labelling and Packaging) is de Europese Unie (EG) Verordening nr. 1272/2008 betreffende classificatie, etikettering en verpakking . Deze verordening bepaalt hoe chemische stoffen en mengsels moeten worden geclassificeerd op basis van hun fysische, gezondheids- en milieugevaren, en welke pictogrammen, waarschuwingswoorden, H- en P-symbolen op het etiket moeten worden vermeld. Het equivalent in Turkije is de SEA-verordening .

De verordening is in 2009 van kracht geworden en heeft de oude EU-richtlijnen inzake gevaarlijke stoffen en gevaarlijke preparaten vervangen. De oranje vierkante symbolen (lettercodes zoals Xn, Xi, C, T), in de praktijk ook wel het "oude systeem" genoemd, zijn overblijfselen van deze richtlijnen; de huidige symbolen zijn de rood omrande ruitvormige pictogrammen. Als u nog steeds een oranje vierkant op een etiket ziet, is dat etiket niet volgens de huidige wetgeving opgesteld.

De CLP vervult drie functies tegelijk. Ten eerste, classificatie : het bepalen van de gevarenklasse en -categorie waartoe een product behoort. Ten tweede, gevaarcommunicatie : deze beslissing wordt in een standaardtaal gecommuniceerd op het etiket en in het veiligheidsinformatieblad. Ten derde, verpakking : de verpakking moet bestand zijn tegen de inhoud en, indien nodig, voorzien zijn van een kindveilige sluiting en voelbare waarschuwingen. De bijlage bij de verordening bevat tevens een geharmoniseerde classificatielijst , die bindend is voor bepaalde stoffen in de hele EU ; deze lijst wordt periodiek bijgewerkt met wijzigingen in verband met de aanpassing aan de technologische vooruitgang (ATP).

Het verschil tussen CLP, SEA en GHS.

De drie afkortingen worden vaak door elkaar gebruikt, maar ze staan ​​op verschillende niveaus. GHS is het wereldwijde raamwerk dat door de Verenigde Naties is voorgesteld; CLP is de bindende versie van dit raamwerk van de EU; en SEA is het Turkse equivalent van CLP.

De praktische conclusie is als volgt: een Amerikaans of Aziatisch label met de vermelding "GHS-conform" is niet automatisch geschikt voor Turkije. Een CLP-label dat in de EU is opgesteld, komt veel dichter in de buurt, maar het direct kopiëren ervan is ook riskant. Ook de gebruikte versie van de geharmoniseerde lijst, de componentspecifieke limieten en de officiële Turkse teksten van de H/P-verklaringen moeten worden gecontroleerd; niet elke wijziging die in de EU van kracht wordt, wordt tegelijkertijd in de SEA doorgevoerd. Voor producten die de Turkse markt betreden, controleren wij deze verschillen, vanaf de formuleringfase, in het kader van onze SEA-regelgevingsservice .

Gevarenclassificaties in CLP

De CLP (Compulsory Petroleum Law) deelt gevaren in in drie hoofdcategorieën. Binnen elke groep zijn er gevarenklassen , en binnen elke klasse zijn er categorieën die de ernst aangeven . Alles wat op het etiket staat, is afgeleid van deze klasse- en categorie-indelingen.

De EU heeft in 2023 nieuwe gevarenklassen aan de CLP toegevoegd voor hormoonontregelende stoffen, PBT/vPvB en PMT/vPvM. Het is belangrijk om in de gaten te houden hoe en binnen welk tijdsbestek deze klassen naar de SEA worden overgedragen; voor bedrijven die naar de EU exporteren, zal de wijziging worden doorgevoerd in het etiket en de veiligheidsinformatiebladen, met een gefaseerd overgangsschema.

9 gevarenpictogrammen (GHS01–GHS09)

Gevarenpictogrammen – of gevarenpictogrammen zoals ze in de wetgeving worden genoemd – zijn rhomben met een rode rand, met een zwart symbool op een witte achtergrond. Er zijn in totaal negen pictogrammen in de CLP en SEA, die elk worden aangeduid met een GHS-code:

Pictogrammen worden niet zomaar toegevoegd; er gelden prioriteitsregels . Als GHS06 aan een product is toegekend, wordt GHS07 niet toegevoegd voor acute toxiciteit. Als GHS05 wordt gebruikt voor huidcorrosie of ernstig oogletsel, wordt GHS07 niet toegevoegd voor huid- of oogirritatie. Als GHS08 wordt gebruikt voor overgevoeligheid van de luchtwegen, wordt GHS07 niet gebruikt voor overgevoeligheid of irritatie van de huid. Onnodige pictogrammen worden beschouwd als een non-conformiteit, net als ontbrekende pictogrammen. CLP vereist bovendien dat elk pictogram ten minste een vijftiende van het oppervlak van het etiket beslaat en minimaal 1 cm² groot is.

Waarschuwingswoorden: "Gevaar" en "Voorzichtig"

Het woord "waarschuwing" maakt de lezer in één woord duidelijk hoe ernstig het gevaar is. Er zijn twee opties: " Gevaar" wordt gebruikt voor ernstigere categorieën en "Voorzichtig" voor minder ernstige categorieën. Enkele voorbeelden verduidelijken het verschil:

De regel is eenvoudig, maar wordt vaak overtreden: er mag slechts één waarschuwingswoord op het etiket staan. Als het product in zowel de categorie 'Gevaar' als 'Voorzichtig' valt, staat er alleen 'Gevaar'. In sommige milieucategorieën wordt het waarschuwingswoord helemaal niet gebruikt. De Engelse equivalenten van 'Gevaar' en 'Waarschuwing' op etiketten moeten op producten die in Turkije worden verkocht, in het Turks vertaald worden.

H- en P-uitdrukkingen

H-verklaringen (gevarenverklaringen) beschrijven de potentiële schadelijkheid van het product met behulp van standaardformuleringen. Het eerste cijfer van de code geeft de groep aan: 2 fysisch, 3 gezondheidsgevaar, 4 milieugevaar. Bijvoorbeeld : H225 betekent "Licht ontvlambare vloeistof en damp", H314 betekent "Veroorzaakt ernstige brandwonden en oogbeschadiging" en H410 betekent "Zeer giftig voor waterorganismen met langdurige gevolgen". H-verklaringen worden niet willekeurig gekozen; ze zijn een direct gevolg van de classificatie. CLP biedt ook aanvullende informatie die niet in GHS te vinden is, met behulp van EUH- codes; bijvoorbeeld EUH208, gebruikt voor niet-geclassificeerde mengsels die sensibiliserende componenten bevatten.

P-waarschuwingen (voorzorgsmaatregelen) geven aan wat te doen ter bescherming en zijn onderverdeeld in vijf categorieën: P1xx algemeen, P2xx preventie, P3xx interventie, P4xx opslag, P5xx verwijdering. P280 geeft aan dat beschermende handschoenen en oogbescherming moeten worden gebruikt, terwijl gecombineerde waarschuwingen zoals P305+P351+P338 beschrijven wat te doen in geval van oogcontact. P-waarschuwingen worden anders geselecteerd dan H-waarschuwingen : in de regel mogen er niet meer dan zes voorzorgsmaatregelen op het etiket staan, dus de prioritering wordt bepaald op basis van het daadwerkelijke gebruik van het product.

Bij beide soorten uitingen moeten de teksten woord voor woord worden overgenomen van hun officiële Turkse equivalenten zoals die in de wetgeving zijn vastgelegd; een vrije vertaling wordt als ongepast beschouwd, zelfs als de betekenis correct is. Voor meer informatie over de relatie tussen klasse, categorie en uiting, verwijzen wij u naar onze handleiding over schadelijkheidsklassen en H-uitingen .

Wat moet er op het etiket staan? Elementen van het CLP-etiket.

Het etiket van een product dat als gevaarlijk is geclassificeerd, is een samenvatting van de classificatie op de verpakking. Een SEA/CLP-conform etiket bevat de volgende elementen:

• Leveranciersinformatie — naam, adres en telefoonnummer van het bedrijf dat het product op de markt brengt.
• Nominale hoeveelheid — in verpakkingen die aan het publiek worden aangeboden.
• Productidentificatie — handelsnaam en namen van componenten die bijdragen aan de gevaren in mengsels.
• Gevarenpictogrammen
• Het woord "waarschuwing " betekent "gevaar" of "voorzichtigheid".
• H-uitspraken en P-uitspraken
• Aanvullende informatie — EUH-verklaringen indien van toepassing; UFI-code indien vereist voor gevaarlijke mengsels.

In Turkije moeten productetiketten in het Turks zijn ; meertalige etiketten zijn toegestaan, mits de vereiste informatie volledig en leesbaar is. De meest voorkomende tekortkomingen die tijdens inspecties worden geconstateerd – zoals dun gedrukte rode randen, velden voor leveranciers die alleen het adres van de buitenlandse fabrikant bevatten en onjuist gebruik van de uitzondering voor kleine verpakkingen – worden in dit artikel beschreven. Voor drukklare etiketteksten kunt u terecht op onze pagina over etikettering en verpakkingsadvies .

Hoe worden mengsels geclassificeerd?

De classificatie van een enkele stof wordt vaak afgelezen uit een geharmoniseerde lijst of registergegevens. Bij mengsels wordt de beslissing echter in een specifieke volgorde genomen; een overgang naar een lager niveau vindt alleen plaats als het voorgaande niveau niet hetzelfde resultaat oplevert.

1. De eigen testgegevens van het mengsel – indien er geschikte gegevens voor het gehele mengsel beschikbaar zijn – worden als eerste gebruikt.
2. Overbruggingsprincipes — als een vergelijkbaar mengsel is getest (verdunning, verschillende batches, verandering in concentratie), wordt de conclusie daarop gebaseerd.
3. Berekeningen op basis van componentgegevens — het combineren van componentklassen en -verhoudingen, algemene concentratielimieten en sommatieregels.

Het meest over het hoofd geziene aspect van de berekening zijn de specifieke concentratielimieten en M-coëfficiënten voor milieugevaren die voor bepaalde componenten zijn vastgesteld . Deze vervangen de algemene drempelwaarden; als deze worden genegeerd, kan een mengsel dat als "onschadelijk" zou moeten worden geclassificeerd vanwege een lage concentratie van een krachtige component, toch onschadelijk lijken. Details van de stappen worden beschreven in onze artikelen over de berekeningsmethode voor mengselclassificatie en de correcte aanpak van SEA (CLP)-classificatie .

Relatie tussen CLP, GBF en UFI

De classificatie blijft niet in één document staan; ze wordt doorgegeven aan drie afzonderlijke outputs, en alle drie moeten perfect consistent met elkaar zijn:

• Veiligheidsinformatieblad (SDS). Classificatie- en etiketteringselementen worden vastgelegd in sectie 2 (Gevarenidentificatie) van het formulier, en componentinformatie in sectie 3. De meest voorkomende afwijking die tijdens inspecties wordt geconstateerd, is een discrepantie tussen de H-verklaringen op het etiket en sectie 2. Details: Een veiligheidsinformatieblad (SDS) opstellen ; voor vragen over de gangbare naam van het document, zie Wat is een MSDS?; bekijk een voorbeeld van een veiligheidsinformatieblad om te zien hoe het eruitziet .
• UFI-code en PCN-melding. Voor mengsels die als gevaarlijk voor de gezondheid of het lichaam worden beschouwd, wordt een 16-cijferige UFI-code gegenereerd, gerapporteerd aan het antigifcentrum en op het etiket afgedrukt. Alleen mengsels met milieugevaren zijn van deze verplichting vrijgesteld. Details: Generatie van UFI-code en naleving van etiketteringsvoorschriften .
• Label. Alle bovenstaande elementen zijn afgeleid van dezelfde classificatie.

Zelfs een kleine wijziging in de samenstelling kan daarom een ​​herziening van de hele keten vereisen: de classificatie wordt opnieuw berekend, het veiligheidsinformatieblad (SDS) en het etiket worden bijgewerkt en waar nodig wordt een nieuwe gebruiksaanwijzing (UFI) gegenereerd. In Turkije moeten veiligheidsinformatiebladen worden opgesteld door een expert chemische beoordeling (KDU) , dus dit werk wordt uitgevoerd onder toezicht van een expert chemische beoordeling (KDU).

Veelgestelde vragen

Wat betekent CLP?

CLP is een afkorting voor Classification, Labelling and Packaging (classificatie, etikettering en verpakking) en verwijst naar Verordening nr. 1272/2008 van de Europese Unie (EG) betreffende classificatie, etikettering en verpakking. Deze verordening regelt de gevarenclassificatie van chemische stoffen en hoe deze classificatie op het etiket wordt weergegeven.

Is de SEA-verordening hetzelfde als de CLP?

De logica en classificatiecriteria zijn grotendeels hetzelfde; SEA is het Turkse equivalent van CLP. Het is echter een aparte nationale regelgeving: de etiketteringstaal is Turks, de uitvoerende instantie is het ministerie en niet elke wijziging die in de EU in CLP wordt doorgevoerd, wordt tegelijkertijd in SEA overgenomen.

Hoeveel gevaarpictogrammen zijn er?

CLP en SEA gebruiken negen gevarenpictogrammen: GHS01 exploderende bom, GHS02 vlam, GHS03 vlam in een cirkel, GHS04 gasfles, GHS05 corrosie, GHS06 schedel, GHS07 uitroepteken, GHS08 gezondheidsrisico en GHS09 milieu.

Wat is het verschil tussen gevaar en voorzichtigheid?

Beide woorden zijn waarschuwingswoorden. 'Gevaar' wordt gebruikt voor ernstigere risicocategorieën; 'Voorzichtig' wordt gebruikt voor minder ernstige categorieën. Slechts één van beide verschijnt op het etiket: als het product in een categorie valt waarvoor voorzichtigheid geboden is, wordt 'Voorzichtig' weggelaten.

Wie bepaalt de CLP-classificatie?

De verplichting tot classificatie rust op de fabrikant of importeur die het product op de markt brengt; subgebruikers die mengsels bereiden, classificeren hun eigen producten ook. Aangezien het veiligheidsinformatieblad in Turkije moet worden opgesteld door een chemisch beoordelingsdeskundige (KDU), wordt de classificatie in de praktijk uitgevoerd onder toezicht van de KDU.

Zijn de GHS-pictogrammen en de CLP-pictogrammen verschillend?

De symbolen zijn hetzelfde; CLP gebruikt de negen pictogrammen van GHS. Het verschil zit hem in de categorieën: de EU heeft enkele milde categorieën van GHS (bijvoorbeeld categorie 5 van acute toxiciteit) niet in CLP opgenomen. Daarom kan een GHS-etiket dat voor een ander land is opgesteld, niet rechtstreeks in Turkije worden gebruikt.

Wat is het verschil tussen uitdrukking H en uitdrukking P?

De H-aanduiding (gevaar) beschrijft het gevaar dat het product veroorzaakt, bijvoorbeeld H225 Licht ontvlambare vloeistof en damp. De P-aanduiding (voorzorg) geeft aan wat er gedaan moet worden om dit gevaar te voorkomen, bijvoorbeeld P210 of P280. De H-aanduidingen zijn rechtstreeks afgeleid van de classificatie; de ​​P-aanduidingen worden gekozen op basis van die classificatie.

Definitie van alle termen uit de KKDIK- en chemische wetgeving: KKDIK-woordenlijst