Startpagina / Veelgestelde vragen
VEELGESTELDE VRAGEN
De pagina met veelgestelde vragen (FAQ) bevat de technische antwoorden op de meest gestelde vragen aan ONAY Mühendislik over KKDIK-registratie, EU REACH, exclusieve vertegenwoordiging, veiligheidsinformatiebladen (SDS), UFI/PCN-meldingen en het Substance Information Exchange Forum (MBDF). De antwoorden zijn opgesteld in overeenstemming met de huidige Turkse wetgeving; een aparte beoordeling is vereist voor de specifieke toepassing op uw bedrijf.
KKDİK-registratie
Registratie bij KKDIK is een wettelijke voorwaarde voor bedrijven die stoffen leveren aan de Turkse markt. De reikwijdte van de registratie wordt bepaald door de identiteit van de stof, de jaarlijkse hoeveelheid en de rol van het bedrijf in de toeleveringsketen te beoordelen.
Wat is KKDİK en wie valt eronder?
KKDİK is een afkorting voor de Verordening betreffende de registratie, evaluatie, autorisatie en beperking van chemische stoffen. Deze verordening verplicht bedrijven in Turkije die stoffen produceren of importeren in hoeveelheden van één ton of meer per jaar, om deze stoffen te registreren via het Chemisch Registratiesysteem (KKS). De verplichting geldt voor de stof zelf, de stoffen in het mengsel en de stoffen die onder specifieke voorwaarden in het product aanwezig zijn.
Wat is de deadline voor de inschrijving voor KKDİK?
Registratie-instanties die onder de KKDIK-regelgeving vallen, moeten uiterlijk 30 september 2026 voldoen aan de individuele verplichting tot voorlopige of volledige registratie, ongeacht het tonnage en of er een hoofdregistratie-instantie is. De definitieve datum voor volledige registratie wordt bepaald aan de hand van de relevante tonnage- en gevarenkalender.
Hoe definiëren we de reikwijdte van onze registratie?
De bepaling van de reikwijdte wordt uitgevoerd door een lijst van stoffen en producten samen te stellen, de CAS/EG-identificatie voor elke stof te verifiëren, de rol van het bedrijf als fabrikant, importeur of enige vertegenwoordiger vast te stellen indien er geen fabrikant beschikbaar is, en de jaarlijkse tonnageband te berekenen. Alleen de tonnage leidt niet tot uitsluiting; informatie over gebruik en vrijstellingen moet ook in overweging worden genomen.
EU REACH en export
EU REACH en KKDİK zijn afzonderlijke regelgevingen en vereisen aparte registratie. Een registratie in Turkije is niet geldig voor de markt van de Europese Unie.
Wat is het verschil tussen EU REACH en KKDİK?
Beide systemen zijn gebaseerd op de logica van registratie, evaluatie en beperking; ze zijn echter onderworpen aan verschillende autoriteiten, verschillende termijnen en verschillende indieningsvereisten. EU REACH-registratie verloopt via het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), terwijl KKDİK-registratie via het Chemisch Registratiesysteem verloopt. Registratie op de ene markt ontslaat u niet van de verplichting om op een andere markt te registreren.
Welke verplichtingen vloeien voort uit de export naar de Europese Unie?
Voor in Turkije gevestigde bedrijven die stoffen of mengsels aan de EU leveren, ligt de aansprakelijkheid doorgaans bij de EU-importeur. Indien de producent deze verantwoordelijkheid wenst te dragen, kan hij een in de EU gevestigde vertegenwoordiger aanstellen en het product op diens naam registreren. Het juiste model wordt bepaald na een analyse van het product, de klant en de jaarlijkse afzethoeveelheid.
Is een aparte registratie bij UK REACH vereist?
Ja. Na het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie is UK REACH een onafhankelijk registratiestelsel geworden. EU REACH-registratie is niet van toepassing op de Britse markt; een aparte registratie- of vertegenwoordigingsstructuur moet worden opgezet om de levering aan deze markt te kunnen voortzetten.
Slechts een vertegenwoordiger
De enige vertegenwoordiger is de wettelijke vertegenwoordiger die in het land woonachtig is en namens de buitenlandse fabrikant de registratieverplichtingen uitvoert. Indien geen vertegenwoordiger is aangesteld, gaat deze verplichting over op de importeur.
Wat is een enige vertegenwoordiger?
Een fabrikant die buiten Turkije is gevestigd, kan aan zijn verplichtingen onder de KKDIK-regelgeving voldoen via een enige vertegenwoordiger in Turkije. Indien geen enige vertegenwoordiger is aangesteld, rust de registratieplicht op de betreffende Turkse importeurs.
Wat zijn de voordelen van het aanstellen van één enkele vertegenwoordiger?
Met één vertegenwoordiger behoudt de fabrikant de controle over het registratiebestand en het eigendom van de gegevens; het is niet nodig dat elke klant zich afzonderlijk registreert. Deze structuur beschermt zowel de vertrouwelijkheid van de samenstellingsinformatie als voorkomt dubbele registraties en bijbehorende kosten voor importeurs.
Wie kan als enige vertegenwoordiger optreden?
Rechtspersonen gevestigd in Turkije die over voldoende capaciteit beschikken om dossiers voor chemische wetgeving op te stellen en technische correspondentie met de autoriteiten te voeren, kunnen worden aangesteld als enige vertegenwoordiger. In de praktijk wordt deze rol vervuld door een adviesbureau dat in staat is om de identificatie van stoffen en de tracering van tonnage continu te beheren.
Veiligheidsinformatieblad (SDS)
Een veiligheidsinformatieblad (SDS) is een document van 16 secties waarin de veilige omgang met gevaarlijke stoffen en mengsels wordt beschreven. De opstelling ervan is gebaseerd op de classificatie volgens de SEA-verordening.
Wat is een veiligheidsinformatieblad (SDS)?
Een veiligheidsinformatieblad (SDS) is een document dat de samenstelling, gevarenclassificatie, veilige gebruiksomstandigheden en noodmaatregelen van een stof of mengsel beschrijft in 16 paragrafen. In Turkije is het verplicht om een dergelijk blad in het Turks op te stellen, conform de geldende wetgeving.
Wanneer moet het GBF (Beveiligingsinformatieblad) worden bijgewerkt?
Het veiligheidsinformatieblad (SDS) moet worden herzien wanneer er wijzigingen zijn in de productsamenstelling, de gevarenclassificatie, wanneer nieuwe toxicologische of fysisch-chemische gegevens worden verkregen en wanneer relevante wettelijke bepalingen worden bijgewerkt. De bijgewerkte versie moet worden gecommuniceerd aan de afnemers in de toeleveringsketen.
Waarom kan de informatie op het etiket afwijken van de GBF-informatie (Secure Electronic Document Feed)?
Het etiket bevat slechts basisinformatie over gevaren op een beperkt oppervlak; het veiligheidsinformatieblad (SDS) daarentegen legt de volledige achtergrond en gebruiksvoorwaarden van dezelfde classificatie gedetailleerd uit. Beide moeten gebaseerd zijn op dezelfde classificatie; eventuele afwijkingen duiden op een inconsistentie en vereisen technische verificatie.
UFI-code en PCN-verklaring
Het genereren van de UFI-code en het indienen van de PCN zijn afzonderlijke stappen. Het genereren van de code alleen voldoet niet aan de indieningsverplichting.
Wat is een UFI-code en hoe wordt deze gegenereerd?
UFI is een code van zestien tekens die de formule van gevaarlijke stoffen uniek identificeert. Deze code wordt gegenereerd op basis van het btw-nummer van het bedrijf en het formulenummer dat aan de stof is toegekend, en staat vermeld op het productetiket. De gegenereerde code voor dezelfde formule blijft constant zolang de formule niet verandert.
Is de PCN-aangifte voltooid zodra de UFI-code is ontvangen?
Nee. Het genereren van de UFI-code is slechts de eerste stap; de PCN-melding aan het antigifcentrum moet ook apart worden opgesteld en verzonden. De melding bevat de samenstelling van het mengsel, de gevarenclassificatie en informatie over de verpakking en productcategorie.
Wanneer wordt de PCN-melding bijgewerkt?
Wijzigingen in de formule, gevarenclassificatie, productomschrijving, handelsnaam of verpakkingsinformatie kunnen een update van de melding vereisen. Elke wijziging moet technisch worden beoordeeld om te bepalen of deze de meldingsplicht activeert.
MBDF en het delen van gegevens
MBDF is een structuur die is opgezet voor het delen van gegevens tussen bedrijven die hetzelfde product registreren. Het doel is om dubbele tests te voorkomen en kosten te delen.
Wat is MBDF?
MBDF is een afkorting voor Substance Information Exchange Forum. Het is een structuur waar bedrijven die dezelfde stof registreren, samenwerken om bestaande gegevens te delen, ontbrekende gegevens gezamenlijk aan te vullen en een gemeenschappelijk registratiedossier op te stellen. Het doel is om onnodige dierproeven en de kosten van dubbele testen te voorkomen.
Wat doet een hoofdassistent-arts?
De hoofdregistrar is het bedrijf dat namens de MBDF-leden het gezamenlijke registratiedossier opstelt en indient bij de autoriteit. Zij zijn verantwoordelijk voor de identificatie van items, het aanvullen van gegevenshiaten en het waarborgen van de technische integriteit van het dossier. Andere leden voltooien hun eigen registraties op basis van dit gezamenlijke dossier. Details: Wat is een hoofdregistrar en hoe kies je er een?
Wat is een Letter of Access (LoA)?
Een logboek (Log of Account, LoA) is een document dat het recht verleent om gegevens te citeren in een gedeeld registerbestand. Een bedrijf dat bijdraagt aan de kosten van de gegevensmaker kan deze gegevens via het logboek in zijn eigen register gebruiken. Citaten die zonder logboek worden gemaakt, zijn ongeldig wat betreft gegevenseigendom.
Gerelateerde pagina's
Voor gedetailleerde uitleg over de onderwerpen: Wat is KKDİK ( Turks systeem voor grondstoffengebruik en kwaliteitscontrole)? · KKDİK-adviesdiensten · KKDİK-registratiekalender 2026 · KKDİK-registratiekosten 2026 · KKDİK-administratieve boetes · REACH-registratie · Exclusieve vertegenwoordiging · Veiligheidsinformatieblad (SDS) · UFI-code en PCN-melding · MBDF-beheer · SEA-verordening · Wetgevingsaankondigingen .
Voor vragen waar u geen antwoord op kunt vinden, kunt u contact opnemen met ons technische team .
Gedetailleerde handleidingen: UFI-registratie · PCN-bestand · SEA-regelgeving · MBDF-beheer
Gerelateerde detailpagina's: Wat is het Chemisch Registratiesysteem (KKS) en welke procedures worden uitgevoerd ? Wat is een KKDIK-toegangsbrief (LoA) en hoe wordt de prijs ervan bepaald?
Pagina's met een gedetailleerde uitleg van het onderwerp: Wat is een UFI-code en hoe verkrijg ik deze? · Wat is een PCN-melding (Poison Control Center)? · Hoe registreer ik me bij UFI?
De volledige officiële tekst van de verordening: KKDİK-verordening — Staatsblad .
Onder welke onderwerpen zijn de vragen gegroepeerd?
Deze pagina bevat een overzicht van de meestgestelde vragen over het KKDIK-proces, onderverdeeld in de volgende onderwerpen: reikwijdte en rollen, tonnage en gegevensvereisten, forum en gegevensuitwisseling, documenten, planning en sancties. Het gedetailleerde antwoord op elke vraag vindt u op een aparte pagina.
Omvang en rollen
De meest gestelde vraag is wie zich moet registreren. Het antwoord hangt af van de rol: fabrikant, importeur, exclusieve agent of afnemer. Hetzelfde bedrijf kan importeur zijn van het ene product en afnemer van een ander; de rol wordt dus per product bepaald.
Tonnage en gegevens
Ten tweede wordt de tonnageberekening gebruikt. De hoeveelheid wordt per rechtspersoon en op jaarbasis berekend; de hoeveelheden van verschillende leveranciers worden bij elkaar opgeteld. Naarmate de tonnageband groter wordt, neemt de vereiste werklast toe en wordt een chemisch veiligheidsrapport verplicht boven een bepaalde drempelwaarde.
Documenten en agenda
De derde groep vragen betreft de documentatie: wat moet er in het technisch dossier staan, wie stelt het veiligheidsinformatieblad op en wat moet er op het etiket staan? De laatste groep vragen gaat over de tijdlijn en sancties; onder dit kopje worden de deadlines en de gevolgen van niet-naleving beantwoord.
Gerelateerde pagina's
Hoe bereiden we de antwoorden voor?
Elk antwoord is gebaseerd op zowel de tekst van de regelgeving als de praktische toepassing ervan. Wat zegt de regelgeving, hoe wordt deze in de praktijk toegepast en wat wordt er tijdens inspecties vereist? Een antwoord is onvolledig zonder alle drie. Hoewel de antwoorden beknopt zijn, wordt de basis voor de uitleg ervan wel vermeld.
Onderwerpen die vaak door elkaar worden gehaald
De drie meest voorkomende misvattingen in de praktijk zijn: de overtuiging dat vrijstelling van registratie de etiketteringsverplichting opheft, de aanname dat voorregistratie in de plaats komt van volledige registratie, en de acceptatie van leveranciersverklaringen als bewijs. Alle drie zijn aannames die problemen veroorzaken tijdens audits.
Staat uw vraag niet in de lijst?
De meeste vragen over chemische regelgeving zijn bedrijfsspecifiek; de aansprakelijkheid voor dezelfde stof varieert afhankelijk van de toepassing en de hoeveelheid. Wanneer u uw inventaris deelt, kunnen we samen bepalen welke rubrieken voor u relevant zijn.