Wat is een MSDS? Veiligheidsinformatieblad (SDS) Gids

Wat is een MSDS?

Een MSDS (Material Safety Data Sheet) is een veiligheidsdocument dat informatie samenbrengt over de gevaren van een chemische stof of mengsel, veilige hanterings- en opslagomstandigheden, eerste hulp, brandveiligheid en afvalverwerkingsprocedures in 16 standaardonderdelen. De huidige internationale naam is SDS; in de Turkse wetgeving wordt het aangeduid als Veiligheidsinformatieblad (GBF) en wordt het in het Turks opgesteld.

Het korte antwoord op de vraag "Wat betekent MSDS?" is Material Safety Data Sheet (veiligheidsinformatieblad voor materialen) . Dit document is de gemeenschappelijke taal tussen het bedrijf dat een product op de markt brengt en iedereen die het product gebruikt, vervoert, opslaat en het afval ervan verwerkt. Het beschrijft niet hoe goed het product presteert, maar hoe gevaarlijk het is en hoe die gevaren kunnen worden beheerst .

In de praktijk wordt de term 'MSDS-document' vaak geassocieerd met een certificaat of officiële goedkeuringsbrief. Een MSDS is echter geen vergunning van een instantie; het is een informatiedocument dat is opgesteld door het bedrijf dat het product op de markt brengt en dat wordt verspreid binnen de toeleveringsketen. Dit onderscheid bepaalt vanaf het begin het antwoord op de vraag: "Waar kan ik een MSDS krijgen?"

Zijn MSDS, SDS en GBF hetzelfde document?

Ja. Alle drie de afkortingen verwijzen naar hetzelfde document; het verschil zit hem in de periode en context waarin ze werden gebruikt. MSDS is de oude internationale benaming. Met het Geharmoniseerde Classificatie- en Etiketteringssysteem (GHS) van de Verenigde Naties werd het woord "Materiaal" in de titel weggelaten en werd het document gestandaardiseerd onder de naam SDS. In Turkije is de officiële benaming in de wetgeving Veiligheidsinformatieblad.

De praktische conclusie is als volgt: wanneer uw klant zegt "stuur MSDS", is het geldige document in Turkije een veiligheidsinformatieblad (SDS) in het Turks. Een oud Engelstalig formulier met "MSDS" in de titel, hoe accuraat de inhoud ook is, voldoet op zichzelf niet aan deze eis. Voor formulieren met aanvullende blootstellingsscenario's : uitgebreide SDS'en (eSDS) en blootstellingsscenario's .

Waarvoor wordt een veiligheidsinformatieblad gebruikt en door wie?

GBF is niet voor één lezer bedoeld. Hetzelfde document beantwoordt verschillende vragen voor verschillende mensen:

• Arbeidsveiligheidsspecialist en bedrijfsarts — zie paragraaf 8 voor risicobeoordeling, selectie van persoonlijke beschermingsmiddelen en blootstellingsbeheersing. Voor de relatie: KKDIK en arbeidsgezondheid en -veiligheid .
• De productie- en magazijnmanager gebruikt de paragrafen 7 en 10 voor informatie over de behandeling, opslagomstandigheden en materialen die niet samen opgeslagen mogen worden. Details: opslag van chemicaliën en veiligheidsverantwoordelijkheden .
• De inkoop- en kwaliteitscontroleafdeling controleert tijdens de leveranciersgoedkeuring of het formulier actueel is, in het Turks is opgesteld en door een bevoegde persoon is ingevuld.
• Het logistieke bedrijf plant de verzending volgens de transportinformatie in paragraaf 14.
• Brandweerlieden, hulpverleningsteams en medisch personeel passen ter plaatse van een ongeval eerste hulp, brandbestrijdingsmaatregelen en maatregelen ter voorkoming van verdere verspreiding toe, zoals beschreven in de paragrafen 4, 5 en 6.
• De milieu- en afvalbeheerder leert over de ecologische impact en afvalverwerkingsmethoden aan de hand van hoofdstukken 12 en 13.
• De samensteller gebruikt formulieren van zijn leveranciers als input bij het classificeren van zijn eigen mengsel.

Kortom, een veiligheidsinformatieblad (SDS) zorgt ervoor dat chemische informatie van de fabrikant naar de eindgebruiker wordt overgedragen zonder dat deze verloren gaat. Het etiket bevat een korte waarschuwing over het product; het SDS geeft de details achter die waarschuwing weer.

Paragraaf 16 van het veiligheidsinformatieblad.

Het veiligheidsinformatieblad (SDS) bestaat uit 16 secties waarvan de volgorde en titels niet kunnen worden gewijzigd . De secties volgen een logische volgorde: de eerste secties beschrijven de identiteit en de gevaren van het product, de middelste secties behandelen noodsituaties en veilig gebruik, en de laatste secties bevatten informatie over afval, transport en regelgeving.

Voor informatie over wat er in elke sectie moet worden opgenomen en de meest voorkomende fouten, kunt u de handleiding voor secties van het veiligheidsinformatieblad (SDS 16) raadplegen . Als u wilt zien hoe een ingevuld formulier er sectie voor sectie uitziet: voorbeeld van een veiligheidsinformatieblad .

Wie stelt het MSDS-blad op?

Het MSDS-formulier wordt opgesteld door de partij die het product op de markt brengt: de fabrikant, de importeur of de samensteller die het mengsel onder eigen naam op de markt brengt. De verantwoordelijkheid voor het document ligt bij dit bedrijf; in Turkije moet de persoon die het formulier opstelt echter een geautoriseerde expert op het gebied van chemische evaluatie (KDU) zijn .

De bevoegdheid om een ​​KDU-certificaat (Kennis, Kwaliteit en Milieu) te verkrijgen, ligt bij de individuele medewerker, niet bij het bedrijf. De bewering "Ons bedrijf is KDU-gecertificeerd" is daarom technisch onjuist; het is de medewerker die gecertificeerd is. Een bedrijf zonder KDU-certificaat certificeert zijn personeel of besteedt de certificering uit. Een formulier dat is opgesteld door onbevoegde personen kan tijdens een audit ongeldig worden verklaard, zelfs als de inhoud correct is.

Het invullen van het formulier houdt meer in dan alleen het invullen van de 16 rubrieken. Ten eerste moet het product worden geclassificeerd volgens de SEA-verordening ; de gevarenklasse, het pictogram en de H/P-aanduidingen worden hieruit afgeleid en hetzelfde resultaat wordt zowel op het formulier als op het etiket weergegeven. Voor het EU-equivalent van classificatie: Wat is CLP? Als u het document voor uw eigen product wilt laten opstellen, worden het proces, de reikwijdte en de kostenfactoren uitgelegd op onze pagina over de SDS-opstellingsservice .

Wanneer is een MSDS verplicht en waar is deze vereist?

De basisregel is als volgt: voor elke stof en elk mengsel dat als gevaarlijk is geclassificeerd, moet een veiligheidsinformatieblad (SDS) in het Turks worden opgesteld en naar de afnemers in de toeleveringsketen worden verzonden voordat het op de markt wordt gebracht. In Turkije is deze verplichting vastgelegd in drie verordeningen: de KKDİK-verordening , de SEA-verordening en de Verordening betreffende veiligheidsinformatiebladen. Op de pagina over het opstellen van veiligheidsinformatiebladen hebben we stap voor stap uitgelegd hoe u aan deze verplichting voor uw eigen producten kunt voldoen .

Naast de wettelijke verplichting duikt SDS op veel punten in het commerciële leven op:

• Goedkeuring door klant en leverancier — grote afnemers eisen actuele veiligheidsinformatiebladen (SDS) voordat ze een product aan hun leverancierslijst toevoegen; tijdens leveranciersaudits is de eerste vraag wie het formulier heeft opgesteld.
• Import en export — buitenlandse kopers beschouwen de SDS (Secure Digital Service) als een van de eerste documenten die worden opgevraagd; voor geïmporteerde producten moet een Turkse versie van het formulier beschikbaar zijn.
• Transport- en logistieke bedrijven verkrijgen de transportklasse en verpakkingsgroep uit het formulier.
• Arbeidsveiligheid en -gezondheid — risicobeoordeling van chemicaliën op de werkplek, gebaseerd op de huidige vormen van de gebruikte producten.
• Bij formele inspecties wordt niet alleen gecontroleerd of het formulier bestaat, maar ook of het overeenkomt met het etiket.

Voor gevaarlijke mengsels eindigt het proces niet met het veiligheidsinformatieblad (SDS); er wordt een UFI-code gegenereerd en zowel op het formulier als op het etiket vermeld: UFI/PCN-verklaring . De situatie met producten die niet als gevaarlijk zijn geclassificeerd, wordt apart behandeld in de veelgestelde vragen hieronder.

Hoe lees je een MSDS? Belangrijke onderdelen.

Alle 16 hoofdstukken zijn belangrijk; bij een eerste lezing geven deze zes hoofdstukken echter al het belangrijkste weer wat het document u moet vertellen:

• Paragraaf 2 — Gevarenidentificatie. Deze paragraaf bevat de gevarenklasse, pictogrammen, waarschuwingswoord en H/P-verklaringen. Eerste controle: komen deze verklaringen exact overeen met die op het productetiket? De meest voorkomende afwijking die tijdens de inspectie wordt geconstateerd, is een verschil tussen het etiket en paragraaf 2. Zie voor de betekenis van de verklaringen: gevarenklassen en H/P-verklaringen .
• Hoofdstuk 7 — Hantering en opslag. Dit hoofdstuk beschrijft de indeling van het magazijn: temperatuur, ventilatie, verpakkingsomstandigheden en de materialen die gescheiden moeten worden bewaard. Het dient te worden gelezen in samenhang met de lijst van incompatibele materialen in hoofdstuk 10.
• Hoofdstuk 8 — Blootstellingsbeheersing en persoonlijke bescherming. Hierin worden beroepsmatige blootstellingslimieten, technische maatregelen en de keuze van uitrusting zoals handschoenen, veiligheidsbrillen en ademhalingsbescherming behandeld. Let op: de limietwaarden moeten de waarden zijn die in Turkije gelden; het gebruik van waarden die niet in ons land geldig zijn, is een veelgemaakte fout.
• Hoofdstuk 13 — Informatie over afvalverwerking. In dit gedeelte wordt beschreven hoe productresten en verontreinigde verpakkingen moeten worden afgevoerd; hier begint uw afvalbeheerplan.
• Paragraaf 14 — Transportinformatie. Dit omvat het UN-nummer, de transportklasse en de verpakkingsgroep. Deze informatie moet overeenkomen met de fysieke kenmerken in paragraaf 9; een onjuist vermelde verpakkingsgroep komt vaak voor.
• Paragraaf 15 — Wettelijke informatie. Vermeld de regelgeving die van toepassing is op het product. Een formulier bestemd voor de Turkse markt bevat doorgaans verwijzingen naar de nationale wetgeving; een formulier dat alleen verwijzingen naar buitenlandse wetgeving bevat, is hoogstwaarschijnlijk een vertaling.

Voordat u verdergaat met de verschillende onderdelen, let dan op drie dingen: 1. het versienummer en de revisiedatum in het betreffende onderdeel, 2. de taal van het formulier en 3. de naam van de persoon die het heeft opgesteld . Deze drie zaken geven u direct een indicatie van de betrouwbaarheid van het document.

Wanneer wordt de GBF bijgewerkt?

MSDS-documenten hebben geen "vervaldatum"; het zijn echter geen documenten die eenmalig worden opgesteld en vervolgens in de kast worden opgeborgen. Het bijwerken ervan wordt verplicht, en niet naar eigen inzicht van het bedrijf, wanneer een van de volgende situaties zich voordoet:

• Wanneer er nieuwe informatie over gevaren beschikbaar komt
• Wanneer de classificatie of labeling verandert
• Wanneer de samenstelling verandert
• Wanneer een nieuwe risicobeheersingsmaatregel wordt vastgesteld of wanneer blootstellingsscenario's veranderen.
• Zodra het artikel is geregistreerd en een registratienummer is verkregen
• Wanneer het product is goedgekeurd of beperkt.

Het bijgewerkte formulier wordt niet alleen toegevoegd aan nieuwe verkopen; het moet ook worden verzonden naar kopers aan wie u het product in de afgelopen twaalf maanden hebt geleverd. Het bijhouden van welke versie naar welke klant is verzonden, is daarom de meest praktische manier om succes te garanderen. Voor versiebeheer en de notificatiestroom: raadpleeg de handleiding voor het bijwerken van het veiligheidsinformatieblad .

Het verschil tussen GBF en TDS.

Het document dat het vaakst wordt verward met een MSDS (Material Safety Data Sheet) is het Technical Data Sheet (TDS). Beide documenten zijn opgesteld voor hetzelfde product, maar beantwoorden verschillende vragen.

De twee documenten zijn niet uitwisselbaar, maar mogen elkaar ook niet tegenspreken. Wanneer het vlampunt in het TDS (Technical Data Sheet) als een andere waarde dan in het SDS (Safety Data Sheet) wordt weergegeven, leidt dit tot verlies van vertrouwen bij de klant en tot non-compliance tijdens de audit. Zie: Technical Data Sheet (TDS) .

Veelgestelde vragen

Waar kan ik het MSDS-document verkrijgen?

U vraagt ​​het MSDS-document aan van een chemische stof die u hebt gekocht bij de leverancier van het product; de leverancier is verplicht een actueel en Turks formulier te verstrekken. Voor uw eigen product wordt het certificaat niet door een instantie verkregen: het wordt opgesteld door een geautoriseerde expert op het gebied van chemische evaluatie (KDU) op basis van de samenstellingsgegevens.

Moet het veiligheidsinformatieblad (MSDS) in het Turks zijn?

Ja. Veiligheidsinformatiebladen voor producten die in Turkije op de markt worden gebracht, moeten in het Turks worden opgesteld. De originele versie in een andere taal kan als bron worden gebruikt, maar is op zichzelf niet voldoende; officiële verklaringen en verwijzingen naar nationale wetgeving gaan ook verloren in versies die met behulp van machinevertaling zijn opgesteld.

Heeft het MSDS-blad een vervaldatum?

Er is geen vaste geldigheidsperiode. Het formulier moet worden bijgewerkt in geval van nieuwe gevareninformatie, classificatie, samenstelling of wetswijzigingen. Als een van deze wijzigingen zich voordoet, wordt een formulier met een verouderde revisiedatum niet langer als actueel beschouwd.

Is een MSDS (Material Safety Data Sheet) vereist voor niet-gevaarlijke producten?

De primaire vereiste geldt voor stoffen en mengsels die als gevaarlijk zijn geclassificeerd. Zelfs voor sommige mengsels die niet als gevaarlijk zijn geclassificeerd, kan op verzoek van de koper een veiligheidsinformatieblad (SDS) vereist zijn, afhankelijk van de samenstelling; klanten vragen vaak om SDS'en als commerciële vereiste. De conclusie dat een product niet gevaarlijk is, kan alleen worden getrokken door een correcte classificatie.

Is er een verschil tussen MSDS en GBF?

Nee, het zijn verschillende benamingen voor hetzelfde document. MSDS (Material Safety Data Sheet) is de oude internationale benaming, SDS (Safety Data Sheet) is de huidige internationale benaming en GBF (Safety Data Sheet) is de officiële benaming in de Turkse wetgeving. Het in Turkije geldende SDS-document is opgesteld in het Turks en uitgegeven door de KDU (Deskundige voor chemische beoordeling).

Kan ik het veiligheidsinformatieblad (MSDS) van mijn leverancier gebruiken voor mijn eigen product?

Nee, niet voor uw eigen mengsel. Het leveranciersformulier biedt input voor de classificatie van uw product; voor uw eigen product moet een apart formulier worden ingevuld. Zelfs als u dezelfde stof herverpakt en verkoopt, is het verplicht om de bedrijfsgegevens en de formulering bij te werken.

Kan ik het MSDS-blad zelf opstellen?

Het is mogelijk om het formulier in te vullen met behulp van software of een sjabloon; in Turkije moet het veiligheidsinformatieblad echter worden opgesteld of goedgekeurd door een geautoriseerde KDU (Deskundige voor chemische beoordeling). Het sjabloon toont alleen de structuur; het voert geen classificatieberekening uit en neemt niet de wettelijke verantwoordelijkheid voor het document op zich.

Gerelateerde pagina's

• Het opstellen van veiligheidsinformatiebladen (SDS/MSDS)
• GBF afleveringsgids 16
• Voorbeeld van een veiligheidsinformatieblad.
• Update van het veiligheidsinformatieblad: wanneer komt die?
• Uitgebreide SDS (eSDS) en blootstellingsscenario's
• Wat is CLP?
• Wat is een expert op het gebied van chemische beoordeling (KDU)?
• KKDİK Woordenlijst van termen

De volledige officiële tekst van de verordening: KKDİK-verordening — Staatsblad .